Warmtekrachtkoppeling
Warmtekrachtkoppeling (WKK) is de algemene term voor processen waarbij tegelijkertijd elektriciteit en warmte worden opgewekt. De opgewekte warmte wordt gebruikt voor de verwarming en, in een aparte kringloop, voor de warmwatervoorziening. De elektriciteit uit warmtekrachtkoppeling wordt rechtstreeks verbruikt door de eengezinswoningen en meergezinswoningen. Overtollige energie wordt teruggeleverd aan het openbare elektriciteitsnet.
In vergelijking met conventionele stroomgeneratoren wordt ook de geproduceerde warmte benut, waardoor een hoger rendement wordt behaald. Dit verlaagt de energiekosten en de CO₂-uitstoot. Daarom wordt warmtekrachtkoppeling, met name met brandstofceltechnologie, door de overheid gesubsidieerd. Mini- of micro-WKK-systemen worden gebruikt in eengezinswoningen en meergezinswoningen, terwijl gecentraliseerde WKK-systemen worden gebruikt in gebouwencomplexen.
Bij warmtekrachtkoppeling wordt elektriciteit opgewekt door verbranding of fysische reacties. De bij dit proces vrijkomende restwarmte wordt via een warmtewisselaar overgebracht naar de buffertank en het verwarmingswater. Eventuele waterdamp in de rookgassen wordt gecondenseerd en deze warmte wordt gebruikt om tapwater op te warmen. Het is ook mogelijk om de warmtekrachtkoppeling te koppelen aan een absorptiekoelkast en deze zo te gebruiken voor koeling.
